مصرف بوراکس

خلاصه

امروزه بوراکس یکی از مواد شیمیایی مهمی می باشد که در صنعت و سایر زمینه ها دارای کاربردهای متنوعی می باشد. به همین جهت روز به روز نیاز به خرید بوراکس و مصرف بوراکس بیشتر خود را نشان می دهد. و در این بین باید به این نقطه توجه نمود که این ماده شیمیایی به جهت حساس بودن مراحل تولید و مواد اولیه استفاده شده در تولید آن بایستی از مراکز معتبر خریداری و تهیه گردد.

از این رو شرکت آذر اسید بوراکس را در دو نوع دکا و پنتا در بسته بندی های ۲۵ کیلوگرمی از معتبرترین برندهای داخلی و خارجی. با بالاترین خلوص و بهترین کیفیت و مناسبت ترین قیمت و با قابلیت ارسال به تمامی نقاط ایران به صورت عمده و خرده به مشتریان محترم عرضه می نماید. و این روند در خرید بوراکس و مصرف بوراکس از اهمیت قابل توجهی برخوردار می باشد.

برای خرید بوراکس تماس بگیرید .

اطلاعات تماس

شماره های تماس :

  • شرکت                         ۰۴۱۳۲۹۰۷۰۰۱
  • آقای مرتضی بخشایشی  ۰۹۱۴۱۰۳۲۲۹۲
  • آقای رضا بخشایشی       ۰۹۱۴۱۰۳۲۳۲۹
  • آقای امید بخشایشی      ۰۹۱۴۵۸۴۵۵۲۹

آدرس انبار ها :

  • انبار تبریز : جاده مایان – شهرک صنعتی مایان – فلکه دوم
  • انبار تهران : جاده قدیم قم – شور آباد

مقدمه

کربوژل ‌های کربنی با ساختار سلسله‌ مراتبی در یک روش هیدرو ترمال ساده ، سریع و کارآمد و پایدار تولید می ‌شوند. و فقط از گلوکز به ‌عنوان پیش ماده کربنی در روند مصرف بوراکس استفاده می ‌نمایند. با استفاده از بوراکس به ‌عنوان یک ساختار پیچیده جدید عامل هدایت نانو ساختار یکپارچه های کربن از نظر ساختاری مشابه مونولیت ‌های سل ژل معروف ساخته ‌شده از سیلیس بدست می ‌آیند.

نتایج تجربی نشان می ‌دهد که واکنش استالیزاسیون مونوساکاریدها با محصول کم‌ آبی هیدروکسی متیل فورفورال آن‌ ها بسیار مهم و مهارکننده در فرآیند کربن سازی هیدروترمال است. افزودن بوراکس منجر به یک کمپلکس رقابتی دیولها می ‌شود. و در نتیجه اثر کاتالیزوری ثانویه امیدوارکننده ‌ای با توجه به عملکرد کربن ایجاد می‌کند. بر این اساس نشان داده شده ‌است که نسبت قند و بوراکس ، نانو ذرات کربن اولیه را به محدوده زیر پنجاه نانومتر هدایت می ‌نماید.

درحالی‌که بی‌ثبات ‌سازی چرخشی آن ‌ها در نهایت منجر به تجمع کنترل‌ شده ذرات کربن که آن ‌هم منجر به تشکیل تشکیل مونولیت در یک فرآیند هیدرو ترمال یک ‌مرحله‌ای می‌ شود.کربونیزاسیون حرارتی پس ‌از سنتز نیز برای افزایش سطح به دامنه متوسط به بالا با معرفی رسانایی الکتریکی به یکپارچه های کربن استفاده می ‌شود.  مواد بدست‌آمده برای برنامه‌ های کاربردی در روند کروماتوگرافی فلش ، کاتیون‌های جذب سریع و تصفیه سریع و به ‌عنوان الکترودهای رسانای متخلخل نامزدهای خوبی در فرآیند مصرف بوراکس می ‌باشند.

معرفی اجمالی کربوژل و ارتباط آن با مصرف بوراکس

کربوژل ‌ها در ترکیبات بسیار متنوعی شناخته شده می‌ باشند. و در یک مجموعه کاربردهای پیشرفته از جمله کروماتوگرافی ، جذب ، جداسازی ذخیره گاز ، ردیاب ‌ها عایق ‌های حرارتی به ‌عنوان تکیه‌ گاه و مواد تبادل یونی در زمینه های مصرف بوراکس مورد استفاده قرار می‌گیرند. ازاین ‌رو  کربوژل های سیلیس برجسته ‌ترین و پیشرفته ‌ترین مواد در این زمینه می‌ باشند. زیرا آن ‌ها تحولی عظیم در HPLC ایجاد کردند.

و اجازه می‌ دهند هم ‌زمان بالاترین وضوح و جدایی سریع داشته باشند. در سال ۱۹۸۷ محققین اولین کربوژل های آلی را به ‌عنوان یک گزینه جالب در زمینه مصرف بوراکس پیشنهاد داده و توصیف نمودند. تشکیل ژل‌ های کلوئیدی یک فرآیند مصنوعی از پایین به بالا و به ‌دنبال روند شیمیایی سل ژل کاملاً تثبیت‌ شده ‌ای است. که در آن ابتدا ذرات کلوئیدی تشکیل می‌شوند و سپس توسط نیروهای ترمودینامیکی تراز و متراکم می‌ شوند.

با ساختار سلسله ‌مراتبی نمونه‌ های کربوژل متخلخل ارزان‌ قیمت قادر به رقابت با همتایان غیرآلی خود در کاربردهای جذب و عایق می ‌باشند. رایج‌ترین و متداول‌ ترین کربوژل های آلی براساس مخلوط ‌های رسورسینول فرمالدئید هستند. در این‌جا تشکیل فاز ژل از طریق کندسانساسیون کاتالیز شده پیش‌ سازهای واکنشی طی روند مصرف بوراکس در آب رخ می ‌دهد.

بررسی نحوه کارایی کاتالیزورها در اثر گذاری جهت تولید کربوژل در فرآیند مصرف بوراکس

درحالی‌که واکنش ‌های فاقد کاتالیزور منجر به رسوب ذرات به ‌اندازه میکرومتر می ‌شوند. یک ژل متشکل از ذرات کوچک را می‌توان با تجزیه‌ اسید یا باز به دست آورد. با افزایش مقدار نسبی کاتالیزور اندازه ذرات روند کاهشی را مشاهده می ‌نمایند و کل روند تشکیل ژل تا چند روز می‌تواند به طول بیانجامد. ژل در کل حجم مصرف بوراکس متقابل می ‌باشد. درحالی‌که مقدار حلال مستقیماً توسط تراکم یا تخلخل کلی را کنترل می ‌نماید.

یک ‌ریز ساختار به ‌خوبی توسعه‌ یافته نیز برای روش خشک کردن جهت دستیابی به کربوژل های آلی بسیار مهم و سودمند می ‌باشد. در این‌ جا مشاهده می‌کنیم که فرآیند مصرف بوراکس هم به‌ عنوان یک کاتالیزور و هم عامل هدایت‌ کننده ساختار عمل می‌کند. نتیجه‌گیری از واکنش ‌پذیری تغییر یافته از به ‌کارگیری بوراکس مکانیسمی را پیشنهاد می کند که تولید HMF را به ‌عنوان ماده شیمیایی پلتفرم پایدار نیز لمس کند.

با این‌حال تمرکز محققین گسترش فرآیند HTC  به محدوده نانو و اجازه تولید سل ژل از کربوژل های کربنی پایدار می‌ باشد. با استفاده از HTC  در ترکیب با بوراکس تشکیل ژل‌ های متشکل از کره های تجمع یافته با معنای کلی کاهش اندازه ذرات در زمان ‌های واکنش کاملاً کاهش ‌یافته طبق شکل زیر امکان‌ پذیر می ‌باشد.

شکل یک مصرف بوراکس

شکل یک مصرف بوراکس

 آنالیز دستورالعمل های آزمایشی در روند مصرف بوراکس

با توجه به دستور العمل ‌های قبلی کربوژل پارامترهای آزمایشی می‌توانند برای کنترل ساختارهای میکرو و نانو مواد تنظیم گردند. زیرا اندازه ذرات به نسبت قند و بوراکس بستگی دارد درحالی‌که تخلخل به غلظت کلی وابسته می ‌باشد. به‌طور مشابه با سیستم ‌های مبتنی بر RF سنتی هیدروژل ‌های ارائه ‌شده را می ‌توان از طریق مسیرهای گوناگون و متنوع طی مصرف بوراکس خشک نمود. تا به کربوژل های HTC  دست یافت که می‌تواند پس ‌از کربن زدایی به آکربوژل های کربنی باشد.

که در این ‌جا تحت اصطلاح عمومی کربوژل ذکر می ‌شوند. طبق شکل فوق استالیزاسیون منجر به محافظت و درنتیجه کاهش واکنش گروه فرمیل HMF  می‌گردد. با توافق محققین آن ‌ها پیشنهاد کردند که اثر متقابل بوراکس با دیولهای قند ، کمپلکس دارای بار منفی را تشکیل می ‌دهد. و ایزومریزاسیون به فروکتوز را کاتالیز می ‌نماید .که طبق شکل زیر در مقایسه با گلوکز می ‌تواند به ‌آسانی در طول زمان مصرف بوراکس کم آب گردد.

شکل دو مصرف بوراکس

شکل دو مصرف بوراکس

با گسترش گزارش قبلی محققین پیشنهاد شد که تشکیلات پیچیده برای رقابت با استالیزاسیون ، منجر به افزایش تشکیل HMF آزاد و واکنش کلی گردد. تشکیل ژل از HMF خالص در مرحله مصرف بوراکس نشان ‌دهنده ایجاد بوراکس است. که علاوه ‌بر این باعث ایجاد ارتباط متقابل پارامترهای پلی فوران می‌ شود به ‌طور بالقوه از طریق اثر قالب که از نظر پیچیدگی بورون انجام می‌ شود و برای فرآیند ژلاسیون مهم و ضروری می ‌باشد.

نقش ذرات HTC در روند مصرف بوراکس

لازم به توضیح  است که نمک ‌های بوراکس در محصول دائمی به سطح متصل نمی‌ باشند. و می ‌توانند در پایان فرایند مصرف بوراکس به راحتی شسته شوند در واقع برای واکنش کربوژل بعدی بازیافت می ‌شوند. تجزیه و تحلیل تصویر میکروسکوپ الکترونی روبشی و انتقالی از آئروژل ‌های حاصل ورود نانو ذرات بسیار کوچک و کروی HTC را نشان می ‌دهد. که برای ایجاد یک ساختار ژل با متخلخل با توزیع اندازه ذرات بسیار کوچک‌ تر و باریک ‌تر به‌ خوبی ایجاد شده‌ است.طبق شکل زیر محصولات استاندارد HTC که از قبل گزارش شده بودند مقایسه شده ‌اند.

شکل سه مصرف بوراکس

شکل سه مصرف بوراکس

همچنین طبق شکل فوق با افزایش غلظت روند مصرف بوراکس زیر ساخت‌ ها به دلیل کاهش اندازه ذرات اولیه به ‌طور فزاینده ‌ای ظریف ‌تر می ‌شوند. در این‌ جا واکنش افزایش‌ یافته با واسطه بوراکس اساساً باعث افزایش تعداد بذر هسته با انفجار هسته می ‌شود. قطر ذرات کربوژل ۱۰۰ درحدود ۴۱ نانومتر اندازه ‌گیری شد که با افزایش غلظت بوراکس طبق جدول زیر تا ۷ نانومتر کاهش می‌ یابد.

۱۰۰۰درجه سانتی گراد ۵۵۰ درجه سانتی گراد ۱۸۰ درجه سانتی گراد اسم نمونه
Particle diameter S BET Particle diameter S BET Particle diameter S BET
۲۸ ۲۷۵ ۳۳ ۴۹۱ ۴۱ ۸۴ کربوژل ۱۰۰
۱۳ ۳۶۰ ۱۸ ۶۱۴ ۲۲ ۲۰۸ کربوژل ۲۵۰
۱۳ ۲۰۶ ۱۴ ۴۵۸ ۱۲ ۲۲۳ کربوژل ۵۰۰
۲۰۵ ۱۲ ۴۰۳ ۸ ۲۰۹ کربوژل ۷۵۰

تجزیه و تحلیل تصاویر SEM و TEM شبکه کربوژلی در روند مصرف بوراکس

هر دو تصویر SEM و TEM نشان می‌ دهند که شبکه کربوژل از نانو ذرات کروی ، منجمد و شبکه متخلخل سلسله ‌مراتبی تشکیل شده ‌است. که برای استفاده در تجزیه و کاربردهای الکتروشیمیایی یا کروماتوگرافی مناسب است. جایی‌که انتقال سریع جرم از طریق سیستم منافذ نقشی اساسی در مصرف بوراکس دارد. لازم به ذکر است که ساختار ژل با نسبت قند و بوراکس پائین ‌تر در طول خشک شدن در یخ جمع می ‌شود.  و این‌موضوع نشان می‌دهد که دیواره ‌های شکننده و با ضخامت ۷ نانومتری کربن نمی‌توانند فشارهای مویرگی بالا را تحمل نمایند.

باید به این ‌موضوع توجه داشت که با کوچک ‌سازی کلی سازه پایداری و استحکام دیواره کم می ‌شود. درحالی‌که فشارهای مویرگی افزایش می ‌یابند و نسبت‌ های بیشتر قند و بوراکس نانو و ساختارهای محلی از نظر شکل و اتصال ذرات نیز با گرم شدن طبق شکل زیر تا رسیدن به دمای کربن سازی در طول روند مصرف بوراکس حفظ می‌شوند.

شکل چهار مصرف بوراکس

شکل چهار مصرف بوراکس

بررسی روند تخلخل سنجی محصولات بهینه

کربوژل‌های متشکل از ذرات بسیار ریز ، زیر ۱۰ نانومتر کاملاً در برابر فرآیند کربن سازی مقاومت نمی‌ کنند. و به سیستم  ‌های متراکم تبدیل می‌شوند تجزیه ‌و تحلیل تخلخل سنجی کمی بیشتر از محصولات بهینه کربوژل ۲۵۰ و کربوژل ‌های مربوطه طبق شکل ها و جدول زیر پس ‌از روند کربناته در روند مصرف بوراکس  انجام شد.

شکل پنج مصرف بوراکس

شکل پنج مصرف بوراکس


شکل شش مصرف بوراکس

شکل شش مصرف بوراکس

Specific conductivity APD Mesopore volume Micropore volume Pore Volume S BET اسم نمونه
۰٫۷ ۱٫۵۶ ۰٫۳۴ ۰٫۱۰ ۰٫۴۳ ۲۰۸ کربوژل ۲۵۰

۱۸۰ درجه سانتی گراد

۶۰ ۰٫۸۲ ۰٫۵۷ ۰٫۲۴ ۰٫۸۱ ۶۱۴ کربوژل ۲۵۰

۵۵۰ درجه سنتی گراد

۲۹۰ ۲٫۱۸ ۰٫۳۶ ۰٫۱۸ ۰٫۵۴ ۳۶۰ کربوژل ۲۵۰

۱۰۰۰ درجه سانتی گراد

فقط هیستریزس حاشیه ‌ای و عدم وجود منطقه‌ فلات تعریف‌ شده به دلیل فشار نسبی به واحد مشخصات جذب می ‌رسد. منعکس‌کننده ترکیبی از یک ساختار میکرو پورهای شکاف ‌دار می ‌باشد. که با یک سطح خارجی زیاد طبق شکل فوق به دلیل ذرات کربن اولیه کوچک به‌ هم پیوند خورده ‌است. ظرفیت جذب در حال انفجار در فشارهای نسبی نزدیک به واحد ،  منعکس ‌کننده وجود بیش‌از حد تخلخل بزرگ و قطر بزرگ در فرآیند مصرف بوراکس می‌ باشد.

که می‌ توان از ماده ‌ای با ۹۴  درصد تخلخل انتظار داشت جهت بررسی کاربرد در کاربردهای الکتروشیمیایی به‌عنوان مثال به‌عنوان مواد الکترود در سیستم‌های مختلف ، محققین همچنین رسانایی الکتریکی کربوژل ۲۵۰ پودر شده و فشرده ‌شده را قبل و بعد از عملیات حرارتی تحت جو بی ‌اثر  در مرحله مصرف بوراکس اندازه‌گیری و بررسی نمودند. همان  ‌طور که در جدول فوق دیده می‌شود رسانایی خاص با افزایش دمای کربن شدن تا ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد به مقدار ۲۹۰  افزایش می ‌یابد.

روند پشتیبانی از الکترود به وسیله تخلخل زیاد در روند مصرف بوراکس

این مقادیر با توجه به تخلخل بسیار زیاد مواد نسبتاً بالا و کاملاً کافی برای پشتیبانی از کاربرد الکترود می‌ باشند. تخلخل سلسله ‌مراتبی کربوژل‌ های یکپارچه نشان می ‌دهد استفاده از این ماده به‌عنوان الکترود برای فرآیند های سریع در صورت حمل  ‌ونقل جرم طی مصرف بوراکس نقشی اساسی دارد. سنتز ارائه‌ شده اساس توصیف طیف گسترده‌ ای از فناوری نانو پایدار مبتنی بر کربن مفید را ایجاد می ‌کند.  تحقیقات پیش رو با دستکاری بیشتر خواص تخلخل ، سطح و بهبود بیشتر ثبات در محدوده نانومتری کم در برابر مراحل خشک کردن و کربنیزاسیون مقابله خواهد نمود.

زیرا این روند کاربردهای مواد را به‌  طورکلی بهبود می ‌بخشد. به‌ طور خلاصه سنتز ازنظر پارامترهای کنترل نانوساختار و تخلخل یک مسیر ساده پایدار و مقیاس پذیر جهت تهیه مواد کربوژل با شباهت‌ هایی به آئروژل های آلی سنتی با RF در مرحله مصرف بوراکس می ‌باشد. بوراکس تاثیر کاتالیزوری معادل آن در کربناسیون هیدروترمال گلوکز به ‌عنوان کاتالیزورهای اسید و باز سنتی دارد. که در سیستم RF استفاده می ‌شود. نتایج تجربی نشان‌دهنده نقش اساسی و مهم تشکیل استال از واکنش گروه فرمیل HMF با زیرواحد دیول قندها در درمان هیدروترمال گلوکز کربوهیدرات ‌ها می ‌باشد.

منبع:https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/adfm.201102920

شکل یک مصرف بوراکس
شکل ده تولید بوراکس
شکل یک فروش بوراکس
شاخص سمیت بوارکس
قیمت بوراکس 1