تولید متابی سولفیت سدیم

تولید متابی سولفیت سدیم

اصلی ترین روش تولید متابی سولفیت سدیم ، روش تبخیر محلول اشباع سود پرک به همراه گاز گوگرد دی  اکسید بر اساس واکنش های شیمیایی زیر می باشد.

SO2 + 2 NaOH → Na2SO3 + H2O

 

SO2 + Na2SO3 → Na2S2O5

 

 

هنگام بالارفتن درجه حرارت محلول ، Na2SO3 در ابتدا به صورت جامد زرد رنگی رسوب می کند. سپس به همراه گوگرد دی اکسید حل شده و ت متابی سولفیت سدیم را تشکیل می دهد. که به صورت رسوب بدون رنگ و سفید می باشد.

شکل یک تولید متابی سولفیت سدیم

شکل یک تولید متابی سولفیت سدیم

تولید متابی سولفیت سدیم و مراحل آن

مراحل تولید متابی سولفیت سدیم به صورت فلوچارت و مرحله به مرحله در شکل زیر نشان داده شده است.

شکل دو تولید متابی سولفیت سدیم

شکل دو تولید متابی سولفیت سدیم

برای خرید متابی سولفیت سدیم تماس بگیرید .

اطلاعات تماس

شماره های تماس :

  • شرکت                         ۰۴۱۳۲۹۰۷۰۰۱
  • آقای مرتضی بخشایشی  ۰۹۱۴۱۰۳۲۲۹۲
  • آقای رضا بخشایشی       ۰۹۱۴۱۰۳۲۳۲۹
  • آقای امید بخشایشی      ۰۹۱۴۵۸۴۵۵۲۹

آدرس انبار ها :

  • انبار تبریز : جاده مایان – شهرک صنعتی مایان – فلکه دوم
  • انبار تهران : جاده قدیم قم – شور آباد

نقش تولید متابی سولفیت سدیم به همراه پرکننده ها بر آزادسازی داروها از قرص های پولیوکس

در بررسی نقش تولید متابی سولفیت سدیم طی روند آزاد سازی داروها می دانیم. که اشکال دوز جامد با رهش کنترل شده (CR) به طور گسترده در صنعت داروسازی سدیم استفاده می شود. زیرا فرموله کردن و ساخت آنها نسبتاً سهل و آسان است. و آنها را می توان با فشرده سازی مستقیم ، دانه بندی مرطوب و روش کشش تولید کرد. در میان آنها، روش فشرده سازی مستقیم روشی آسان و مقرون به صرفه برای فرموله کردن اشکال دوز آزادسازی کنترل شده است.

و اغلب در مقیاس صنعتی استفاده می شود. طراحی ویژه سیستم‌ های رهش کنترل ‌شده به آزادسازی مقادیر کافی دارو برای مدتی کمک می‌کنند. تا سطوح دارویی خاصی را در سیستم گردش خون با حداقل نوسانات حفظ نمایند. بنابراین آماده سازی ‌های CR برای داروهایی با پنجره درمانی وسیع، مانند داروهایی که برای درمان‌های مزمن استفاده می‌شوند.

که در آن دوزهای نسبتاً کمی تجویز می‌شوند مناسب هستند. داروهای مناسب همچنین باید به طور یکنواخت از دستگاه گوارش جذب شوند. و میزان جذب و دفع آنها می بایست ثابت باشد. در مقایسه با سایر سیستم های دارورسانی، سیستم های رهش کنترل شده مقرون به صرفه هستند. در این سیستم ها نرخ رهاسازی در دوره های زمانی طولانی قابل پیش بینی و تکرار است. و از آنجا که آنها دارو را با سرعت خاصی در بدن آزاد می کنند.

آسیب به اندام های غیر هدف و خطر عوارض جانبی محلی و سیستمیک به حداقل می رسد. علاوه بر این  کاربردهای کمتری مورد نیاز است. که اجازه تجویز یک بار در روز را در مقایسه با سیستم ‌های دارو رسانی معمولی می ‌دهد. این مزیت ، رعایت بیمار و کاهش هدر رفت دارو را افزایش می دهد. ماتریس های آب دوست عبارتند از پراکندگی همگن یک ذره دارو در یک ساختار حاوی پرکننده ها (لاکتوز یا مانیتول) و پلیمرهای آب دوست مانند هیدروکسپروپیل متیل سلولز (HPMC) و پلی اتیلن اکسید (PEO).

بررسی تولید متابی سولفیت سدیم و تأثیر شرایط ذخیره سازی بر خصوصیات فیزیکی

تمام فرمولاسیون ها از نظر استحکام کششی نسبتا قوی می باشند. وهمچنین اثر زمان نگهداری بر استحکام کششی قرص های حاوی متابی سولفیت سدیم و انواع مختلف پرکننده ها به ترتیب در جداول زیر نشان داده شده است.

SMB

(%۰/۵)

SMB

(%۰/۲۵)

بدون SMB زمان (هفته) PEO
۱/۹۷-+۰/۰۴ ۱/۹۷-+۰/۰۴ ۱/۹۹-+۰/۰۲ ۰ PEO 303
۱/۹۵-+۰/۰۴ ۱/۹۳-+۰/۰۲ ۱/۹۸-+۰/۰۲ ۲
۱/۹۱-+۰/۰۴ ۱/۹۲-+۰/۰۲ ۱/۹۲-+۰/۰۶ ۴
۱/۸۸-+۰/۰۲ ۱/۹۲-+۰/۰۴ ۱/۹۲-+۰/۰۶ ۸
۱/۸۹-+۰/۰۲ ۱/۸۸-+۰/۰۲ ۱/۹۰-+۰/۰۶ ۰ PEO 301
۱/۸۷-+۰/۰۲ ۱/۸۷-+۰/۰۴ ۱/۸۹-+۰/۰۶ ۲
۱/۸۶-+۰/۰۴ ۱/۸۷-+۰/۰۲ ۱/۸۸-+۰/۰۴ ۴
۱/۸۵-+۰/۰۲ ۱/۸۴-+۰/۰۴ ۱/۸۵-+۰/۰۲ ۸

این نتایج نشان داد که کاهش جزئی در استحکام کششی قرص ها در طول زمان نگهداری از ۰ تا ۸ هفته وجود دارد. نتایج ارائه شده در جدول زیر نیز نشان داد که تفاوت معنی داری در استحکام کششی قرص های حاوی لاکتوز یا مانیتول وجود ندارد.

DCP مانیتول لاکتوز بدون فیلتر زمان (هفته) PEO
۲/۰۴-+۰/۰۲ ۱/۹۱۱-+۰/۰۴ ۱/۹۵-+۰/۰۴ ۱/۹۹-+۰/۰۲ ۰ PEO 303
۲/۰۲-+۰/۰۶ ۱/۸۹-+۰/۰۴ ۱/۹۳-+۰/۰۲ ۱/۹۸-+۰/۰۲ ۲
۱/۹۹-+۰/۰۲ ۱/۸۵-+۰/۰۴ ۱/۹۰-+۰/۰۲ ۱/۹۲-+۰/۰۶ ۴
۱/۹۸-+۰/۰۶ ۱/۸۲-+۰/۰۲ ۱/۸۹-+۰/۰۴ ۱/۹۲-+۰/۰۶ ۸
۲/۱۰-+۰/۰۲ ۱/۹۰-+۰/۰۲ ۱/۸۹-+۰/۰۲ ۱/۹۰-+۰/۰۶ ۰ PEO 301
۲/۰۵-+۰/۰۶ ۱/۸۹-+۰/۰۲ ۱/۸۷-+۰/۰۴ ۱/۸۹-+۰/۰۶ ۲
۲/۰۲-+۰/۰۶ ۱/۸۴-+۰/۰۴ ۱/۸۴-+۰/۰۲ ۱/۸۸-+۰/۰۴ ۴
۲/۰۰-+۰/۰۲ ۱/۸۱-+۰/۰۲ ۱/۸۳-+۰/۰۴ ۱/۸۵-+۰/۰۲ ۸

به طور کلی ، بیشترین مقاومت کششی برای ماتریس های حاوی DCP مشاهده شد. اما در بیشتر موارد این افزایش در استحکام کششی از نظر آماری معنی دار نبود. می توان نتیجه گرفت که از آنجایی که بین تمامی فرمولاسیون ها از نظر استحکام کششی قرص ها تفاوت معنی داری وجود نداشت. بنابراین هرگونه تغییر در سرعت انحلال قرص های مختلف پلی اکس نمی تواند به دلیل تغییر در استحکام کششی قرص ها باشد.

 بررسی تأثیر شرایط نگهداری و وزن ‌های مولکولی مختلف بر آزادسازی دارو

در تولید متابی سولفیت سدیم به منظور بررسی تاثیر شرایط نگهداری و وزن‌های مولکولی مختلف بر پایداری رهایش دارو ، مطالعات انحلال انجام شد. و پروفایل‌های انحلال در شکل های زیر نشان داده شده ‌اند.

شکل سه تولید متابی سولفیت سدیم

شکل سه تولید متابی سولفیت سدیم

شکل ها نشان می دهند که سرعت رهاسازی دارو از ماتریس های حاوی وزن مولکولی کم سریعتر از وزن مولکولی بالا است. این می تواند به دلیل ویسکوزیته کم لایه ژل در اطراف قرص ها باشد. این نتایج همچنین نشان داد که سرعت آزادسازی دیلتیازم هیدروکلراید به وزن مولکولی پلیمر مورد استفاده بستگی دارد. شکل a همچنین نتایج نشان داد که میزان آزادسازی دارو از قرص‌های ساخته شده. از قرص‌های قدیمی در مقایسه با قرص‌های ساخته شده از پودر پلی‌اکس تازه به‌طور معنی‌داری افزایش یافته است.

شکل چهار تولید متابی سولفیت سدیم

شکل چهار تولید متابی سولفیت سدیم


شکل پنج تولید متابی سولفیت سدیم

شکل پنج تولید متابی سولفیت سدیم

طبق شکل های b و c و به عبارت دیگر، رهاسازی دارو در زمان‌های نگهداری طولانی‌تر سریع‌تر بود. افزایش انتشار دارو می تواند به دلیل تخریب اکسیداتیو در درجه اول در ناحیه آمورف پلیمرها باشد. دپلیمریزاسیون حرارتی در نتیجه درجه حرارت بالا به دلیل برش تصادفی از انتهای پلیمر و باز کردن گروه های جایگزین است. و تغییرات ساختاری دو وزن مولکولی مختلف PEO پس از نگهداری به مدت ۴ هفته تایید شد.

تاثیر تولید متابی سولفیت سدیم در غلظت و پایداری رهایش دارو

در روند تولید متابی سولفیت سدیم به طور کلی ، اکسیداسیون نمونه ‌های پلی ‌اکس روی اتم‌ های کربن در موقعیت آلفا نسبت به اتم اکسیژن صورت می‌گیرد. مطالعات قبلی محققین نشان داد که هیدروپراکسیدها محصولات اولیه تخریب حرارتی نمونه ‌های پلی ‌اکس هستند. و بر اساس این اطلاعات ، اعتقاد بر این است که آنتی اکسیدان باید از دپلیمریزاسیون حرارتی نمونه های پلی اکس جلوگیری کند.

نتایج انتشار دارو از ماتریس های PEO 303 حاوی غلظت های مختلف متابی سولفیت سدیم در شکل  زیر نشان داده شده است.

شکل شش تولید متابی سولفیت سدیم

شکل شش تولید متابی سولفیت سدیم

این ممکن است به اثر تثبیت کننده متابی سولفیت بر پایداری قرص های پلی اکس در زمانی که آنها در دمای ۴۰ درجه سانتیگراد به مدت ۸ هفته نگهداری می شوند نسبت داده شود. نتایج به‌دست‌آمده برای PEO 301  الگوی مشابهی با نتایج به ‌دست‌آمده برای PEO 303 نشان داد.

شکل هفت تولید متابی سولفیت سدیم

شکل هفت تولید متابی سولفیت سدیم

می توان نتیجه گرفت که برای تثبیت سرعت رهاسازی (یعنی غلبه بر اثر منفی زمان نگهداری بر رهاسازی دارو) وجود متابی سولفیت سدیم ضروری است. رفتار حرارتی پلی‌اکس تازه و پودر کهنه حاوی متابی سولفیت سدیم توسط ترموگرام‌های DSC مورد مطالعه قرار گرفت. تا شواهدی برای تثبیت آزادسازی دارو از قرص‌های پلی‌اکس ارائه شود.

منبع:https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.3109/03639045.2013.828224?journalCode=iddi20

شکل نه فروش آمونیاک
شکل یک تولید اسید کلریدریک
شکل دو تولید متابی سولفیت سدیم
شکل پنج قیمت متابی سولفیت سدیم
شکل چهار فروش متابی سولفیت سدیم
شکل سه مصرف آب ژاول
شکل دو تولید آب ژاول
شکل پنج قیمت آب ژاول
شکل یک تولید اسید کلریدریک